Maa Inti Bangaaram

ஸ்வர்ணாவை (சமந்தா) காதல் திருமணம் செய்ததால், அனிருத் (திகந்த்) தன் குடும்பத்திடமிருந்து பிரிந்திருக்க வேண்டிய நிலை. மீண்டும் அதில் இணைய ஒரு வாய்ப்பு கிட்ட, அந்தப் பெரிய கூட்டுக் குடும்பத்தின் முழுமையான அன்பைப் பெற்று, அந்த வீட்டின் ‘எங்கள் தங்கமாக’ (மா இண்டி பங்காரம்) ஜொலிப்பதை லட்சியமாக ஏற்கிறார் மருமகள் ஸ்வர்ணா. ஆனால் ஸ்வர்ணாவின் இந்த அமைதியான வாழ்க்கைக்குப் பின்னால், ரத்தச் சிவப்பான, வன்முறை நிறைந்த ஒரு இருண்ட முன்கதை இருக்கிறது. பல வருடங்களாக மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த அந்த ரகசியம், எதிர்பாராத விதமாகக் கொடூரமான வில்லன் கருணாவால் (குல்ஷன் தேவைய்யா) வெளிச்சத்திற்கு வருகிறது. தனது அன்பான குடும்பத்திற்கு வரும் ஆபத்தை ஸ்வர்ணா ஆக்ஷன் மோடில் எப்படிக் கையாண்டார் என்பதே ‘மா இண்டி பங்காரம்’ (தமிழில் ‘எங்கள் தங்கம்’).

An orthodox family preparing for a wedding. A couple who eloped three years ago returns to the family and their village, hoping for acceptance. The protagonist is worried if all will go well. Meanwhile, the protagonist’s past comes to haunt the family. And the character, backed by a massy background score, is ready to put her life on the line to protect the family. Sounds like a usual commercial drama, isn’t it? Now, picture a woman, in a saree, holding guns, and machetes and sickles, all for her family. That’s what Maa Inti Bangaaram is all about. Swarna (Samantha) and her ‘green forest’ husband Anirudh (Diganth Manchale) arrive at her in-laws village home to attend her sister-in-law’s wedding. The couple is meeting their family for the first time in three years after getting married against their parents’ wishes. In an attempt to win the family’s acceptance, Swarna does everything to impress her new family.

At the end of Maa Inti Bangaaram (MIB), I kept thinking about what it could have been had the team gone all out with its blend of action entertainer and family drama. Telugu cinema rarely presents a sari-clad female protagonist who can deliver punches powerful enough to send shivers down the spines of thugs. That role belongs to actor-producer Samantha Ruth Prabhu, who once again makes her action sequences convincing. The audience cheers during the high moments; that kind of stardom is earned over time. Samantha’s third outing with director Nandini Reddy, co-produced by Raj Nidimoru, has plenty going for it. Parts of the film are genuinely enjoyable, blending humour, subtle social commentary and action. It remains immensely watchable but falls well short of being a standout.